Ispostavilo se da su, nakon decenija proučavanja elemenata potencijalnih sposobnosti kiše da poboljša raspoloženje, naučnici pronašli neke vjerodostojne dokaze koji to podržavaju. I to nije jedina korist od kiše: istraživanja pokazuju da kiša takođe uklanja štetne materije iz vazduha, dok njen nepogrešiv miris može čak i poboljšati naše pamćenje.
Pojačanje serotonina
Pretežni razlog može biti to što kiša oslobađa negativne jone vazduha – molekule kiseonika sa dodatnim elektronom, koji se formiraju kada kapi kiše sudaraju ili udaraju u površinu i razdvajaju se. U visokim nivoima, poznato je da oni pojačavaju serotonin i alfa talase u mozgu, što dovodi do toga da se osjećamo srećnije i opuštenije.
Kada kapi kiše udare o zemlju rasprsnu se i oslobađaju negativne jone u vazduh – proces koji se naziva Lenardov efekat. Dakle, ako se nadate da ćete dobiti značajnu dozu negativnih jona koji pojačavaju serotonin, pokušajte da prošetate po kišnoj oluji. Samo obavezno uđite unutra ako vidite munju – radi bezbjednosti.
Neki naučnici vjeruju da ovi pozitivni efekti mogu biti posljedica toga što negativni joni iz vazduha povećavaju nivo kiseonika u krvi, što rezultira poboljšanjem raspoloženja sličnim onome kada se intenzivno vježba.
Međutim, još uvijek nema ubjedljivih dokaza koji bi tačno objasnili koji mehanizam izaziva ove efekte. Pam Dalton, kognitivna naučnica u Centru za hemijska čula Monel u Pensilvaniji u SAD, napominje da još uvijek nije dobro shvaćeno zašto negativni joni imaju efekte kao što su promjene raspoloženja, kao i umor, kardiovaskularni status i krvni pritisak.
“Iako je intrigantno, jednostavno ne postoji mnogo saglasnosti o fiziološkim koristima, a još manje se razumiju mogući mehanizmi kojima bi negativni joni izazvali ove efekte“, objašnjava Daltonova.
Sjećate li se popularnosti jonizatora
Studije o uticaju negativnih jona na raspoloženje počele su pedesetih godina prošlog vijeka, mada rezultati nisu bili ubjedljivi sve dok se devedesetih godina nisu pojavili napredniji, visokonaponski jonizatori koji su efikasnije proizvodili negativne jone.
U jednoj značajnoj studiji iz 1995. godine, istraživači su otkrili da su učesnici sa sezonskim afektivnim poremećajem koji su svakodnevno imali terapiju sa visokonaponskim jonizatorima mnogo češće imali značajno manje simptoma nego oni koji su imali tretman sa niskim intenzitetom.
Prema riječima profesora sa Univerziteta Kolumbija, Majkla Tehana, koji je vodio studiju, jaka kiša proizvodi slične nivoe negativnih jona u vazduhu kao i visokonaponski jonizatori koje je koristio njegov tim. Međutim, on napominje da do sada nijedna studija nije direktno pokazala ovo, niti direktno povezala vrijeme provedeno na kiši sa promjenama raspoloženja.
Čistiji vazduh
Negativni joni kiše takođe izgleda čiste vazduh od zagađujućih čestica i alergena, što olakšava disanje. I ovo može da ima uticaj i na raspoloženje i zdravlje: pošto je loš kvalitet vazduha povezan sa povećanom anksioznošću i rizikom od razvoja ozbiljnijih mentalnih poremećaja, razumno je pretpostaviti da bi čistiji vazduh podstakao suprotan efekat.
“Postoje prilično dobri dokazi da negativni joni mogu da očiste prašinu, bakterije, alergene i druge čestice iz vazduha, što za mnoge može imati pozitivan efekat na zdravlje respiratornih organa“, napominje Daltonova.
Koliko su negativni joni spretni u čišćenju bilo je manje jasno do prije oko jedne decenije. U studiji iz 2015. godine, istraživači su replicirali ovu sposobnost u minijaturi pumpajući različite vrste čestica u staklenu komoru koja generiše kapi kiše.
Nakon što su kapi kiše isparile, istraživači su sakupili preostale čestice, bilježeći njihov položaj kako bi utvrdili da li su ih kapi kiše zaista privukle. Otkrili su da su manje kapi kiše posebno vješte u privlačenju ovih čestica iz vazduha.
Kada kapi kiše padnu na zemlju, one u suštini “sakupljaju” sitne čestice iz vazduha na svom putu, objašnjava Den Čičo, koautor studije i profesor nauke o Zemlji, atmosferi i planetarnim naukama na Univerzitetu Perdju u Indijani u SAD, prenosi RTS.
Električno naelektrisanje (joni) unutar kapi kiše djeluje kao magnet za ove čestice, što rezultira procesom čišćenja poznatim kao koagulacija.
Prof. Čičo to poredi sa onim što se dešava kada građevinska ekipa prska prašnjavo gradilište vodom; suspendovana prašina se vraća na zemlju, ostavljajući vazduh čistijim.
Intenzitet kiše je takođe važan. “Što je kiša jača, to će efekat čišćenja atmosfere biti veći”, napominje prof. Čičo. To uključuje smanjenje količine pozitivnih aerojona, koji su povezani sa razdražljivošću i povećanom anksioznošću.
Zato sljedeći put kada padne jaka kiša, razmislite o otvaranju prozora odmah nakon što prestane. Vjerovatno ćete primijetiti da vazduh djeluje čistije, a ako je došla odmah nakon hladnog fronta (kao što se često dešava sa jakim kišama), prateći vjetar može unijeti dio tog čistog vazduha u vaš dom, poboljšavajući kvalitet vazduha.
Miris koji evocira uspomene
Poseban miris kiše može imati i psihološki uticaj. Poznat kao petrihor, ovaj miris se izdiže iz zemlje nakon oluje i često se opisuje kao oštar i zemljani, ali ipak nekako čist.
“Petrihor nastaje kada kiša oslobađa aerosole iz zemlje”, kaže Fil Stivenson, profesor organske hemije na Univerzitetu u Griniču koji vodi rad na biljnim i gljivičnim osobinama u Kju Gardensu u Velikoj Britaniji. “Tokom suvog vremena, organski molekuli iz biljaka, životinja i zemljišta se akumuliraju na površinama. Kada kišne kapi udare, ovi molekuli – uključujući isparljiva biljna ulja – razbijaju se u čestice u vazduhu.“
Smatra se da “čist” miris potiče od ozona, koji silazne struje kiše mogu da povuku na zemlju. Drugi dio mirisa potiče od geosmina, hemijskog jedinjenja koje proizvode aktinomicetne bakterije dok formiraju spore u zemljištu.
“Kiša oslobađa spore i geosmin, stvarajući poznati miris ‘prve kiše poslije suše’, koji je najprimetniji u toplim sezonama“, kaže prof. Stivenson. Ovo bi moglo da objasni zašto su ljudi toliko osjetljivi na njega – osjetljiviji nego što su ajkule na krv.
Naučnici pretpostavljaju da smo evoluirali da razumijemo da petrikor označava obnovljeno obilje svježe vode, što je vjerovatno pomoglo našim precima da se osjećaju bezbjedno i mirno.
Pokazano je da ovi mirisi izazivaju izrazite promjene u aktivnosti alfa i beta talasa u mozgu koje su povezane sa mirnijim, opuštenijim stanjem.
A zahvaljujući svom jedinstvenom mirisu i tome koliko dramatično mijenja okruženje, kiša takođe može biti snažan okidač nostalgije.
“Senzorno iskustvo poput mirisa približavajuće kiše ili posljedica može postati pozadina ili kontekst koji se vezuje za naša sjećanja na mnoga različita mjesta ili emocije“, kaže prof. Dalton, koja je opsežno proučavala psihološki značaj mirisa.
Bilo koji miris, dodaje, može aktivirati amigdalu, dio mozga odgovoran za obradu emocija i emocionalno značajnih sjećanja. Ta veza sa našim emocionalnim epicentrom je razlog zašto sjećanja povezana sa mirisima imaju tendenciju da se zadrže u mozgu i ostanu živa.
Dakle, da li miris poput kiše doživljavate kao dobar ili loš nije bitno; kontekst u kojem doživljavate taj miris je ono što ga čini evokativnim.
Zato, sljedeći put kada pada kiša, pomirišite je kroz otvoren prozor ili tokom šetnje poslije kiše i vidite koji detalji davno prošlih trenutaka izlaze na površinu.
Opuštajući zvuk
Nije samo miris i udisanje kiše ono što može da nam prija, već je važno i čuti je, zbog čega ćete često pronaći snimke kiše na zvučnim aparatima. Konstantna kiša može da smanji nivo kortizola, izazivajući osjećaj smirenosti, kao i prigušiti ometajuće zvukove.
“Zvuci vode su povezani s aktivacijom parasimpatičkog nervnog sistema, koji je grana nervnog sistema uključena u opuštanje i oporavak“, kaže Ejmi Sarou, klinički audiolog koja radi u ambulanti u Sautfildu, Mičigen, u SAD. “Kada se ovaj sistem aktivira, možemo vidjeti fiziološke efekte kao što su niži otkucaji srca i smanjene reakcije na stres.“
Nedavna studija je otkrila da je zvuk kiše bio najefikasniji u opsegu od 40 do 50 decibela (što je ekvivalentno blagoj, nežnoj kiši), koji je smanjivao nivo stresa do 65 odsto. Jaka kiša, koja spada u još nižu frekvenciju smeđeg šuma, može se doživjeti kao umirujuća i još prijatnisa, dodaje audiolog, i ugušiti ometajuće zvukove kako bi pomogla u podsticanju sna.
Oba nivoa mogu biti smirujuća. Sarouva kaže da se to često svodi na lične preferencije. “Ako neko namjerno sluša ove zvukove kao dio rutine opuštanja, iskustvo može početi da liči na prakse pažnje ili meditacije, gdje zvuk služi kao sidro za pažnju i opuštanje.“
Kada sljedeći put vidite kišu u prognozi, razmislite o tome da se i vi uključite u to iskustvo. Možda ćete biti prijatno iznenađeni.
