Australija može da računa na još jednu srećnu okolnost, pošto su istraživači utvrdili da je upravo ona – a odmah zatim i susjedni Novi Zeland – najbolje mjesto za preživljavanje nuklearne zime i ponovno pokretanje urušene ljudske civilizacije.
Studija objavljena u časopisu Risk Analysis opisuje Australiju, Novi Zeland, Island, Solomonska Ostrva i Vanuatu kao ostrvske države koje bi bile najspremnije da proizvode dovoljno hrane za svoje stanovništvo nakon “iznenadne katastrofe koja smanjuje sunčevu svjetlost”, kao što su nuklearni rat, supervulkan ili udar asteroida.
Istraživači navode da bi “vjerovatno postojali džepovi preživjelih širom planete čak i u najtežem scenariju”, pri čemu bi stanovnici najotpornijih država imali najveće šanse da izbjegnu povratak u predindustrijsko stanje.
Autori su uporedili 38 ostrvskih država prema 13 faktora koji bi mogli da predvide uspjeh postapokaliptičke države za preživljavanje, uključujući proizvodnju hrane, energetsku samostalnost, industrijsku proizvodnju i uticaj katastrofe na klimu.
Australija i Novi Zeland kao snažni poljoprivredni proizvođači i zemlje udaljene od vjerovatnih mjesta nuklearnih padavina na sjevernoj hemisferi, zauzeli su vrh liste, pri čemu je Australija bila najbolja ukupno.
“Australijske zalihe hrane su ogromne”, zaključuje studija, “sa potencijalom da prehrane desetine miliona dodatnih ljudi”, navodi Gardijan.
Relativno dobra infrastruktura Australije, veliki energetski višak, visok nivo zdravstvene bezbjednosti i veliki vojni budžet pomogli su joj da zauzme prvo mjesto. Ipak, jedan faktor joj ide na štetu: bliske vojne veze sa Velikom Britanijom i SAD povećavaju vjerovatnoću da bi bila meta u nuklearnom ratu.
U tom pogledu, Novi Zeland ima određene prednosti, navode autori, zbog svog dugogodišnjeg nuklearno-neutralnog statusa. Njegovu otpornost dodatno povećava i činjenica da su svi dijelovi zemlje relativno blizu okeana, što ublažava ekstremne padove temperature tokom perioda smanjene sunčeve svjetlosti.
“Imamo izuzetno efikasnu ekonomiju zasnovanu na izvozu hrane, koja bi mogla višestruko da prehrani stanovnike Novog Zelanda samo od izvoza”, rekao je jedan od autora studije, profesor Nik Vilson sa University of Otago u Velingtonu. Čak i u najgorem mogućem scenariju – smanjenju usjeva za 61% tokom dugotrajne nuklearne zime – Novozelanđani bi i dalje imali dovoljno hrane, dodao je.
Uprkos obilju hrane i visokom nivou društvene kohezije, prekid globalne trgovine mogao bi postepeno da dovede do društvenog kolapsa, upozorio je Vilson.
“Zabrinut sam zbog lažnog osjećaja sigurnosti na Novom Zelandu”, rekao je. Zemlja više nema postrojenja za preradu goriva i veoma zavisi od uvoza dizela, pesticida i mašina potrebnih za održavanje dominantnog poljoprivrednog sektora.
Vilson i koautor doktor Met Bojd navode da bi i druge ostrvske države mogle da proizvode dovoljno hrane u takvoj krizi, ali da bi vjerovatni kolaps industrije i društvene stabilnosti doveo u pitanje njihovu otpornost.
Kina, Rusija i Sjedinjene Američke Države mogle bi da zabilježe pad proizvodnje hrane i do 97% prema modelima nuklearne zime, pa bi morale da se oslone na nove tehnologije proizvodnje hrane.
